Cyrkularność to więcej niż buzzword - to rewolucja, która wymaga od nas zmiany perspektywy. Nie da się jej zaimplementować, używając jedynie nowych narzędzi. Trzeba przebudować cały proces myślenia o architekturze.
Jak wykształcić nowe kompetencje, które pozwolą nam na budowanie odporności w tak dynamicznie zmieniającym się świecie? Jak połączyć edukację studentów z dokształcaniem doświadczonych praktyków? Czy bardziej potrzebujemy oddolnych inicjatyw, czy odgórnych regulacji? To zaproszenie do dyskusji o tym, jak stworzyć przestrzeń dla ciągłej edukacji, współdzielenia wiedzy i budowania nowych płaszczyzn współpracy między uczelniami, instytucjami i stowarzyszeniami. Bo w obiegu zamkniętym musimy grać razem.
Ciągłość edukacji: Czy istnieje luka między tym, czego uczy się na uczelni, a tym, czego wymaga praktyka zawodowa?
Edukacja po dyplomie: Czy w naszych biurach jest przestrzeń na stałą naukę i rozwój?
Architektura współpracy: Czy system edukacji uczy nas efektywnej pracy w zespole – z inżynierem, socjologiem i przyszłym użytkownikiem?
Praktyka i przyszłość: Co już robimy, by sprostać wyzwaniom cyrkularności, a co jeszcze możemy zrobić, by przyspieszyć tę zmianę?
