ANR26_Feature_ART by Jonas Vansteenkiste
Publicatiedatum: 09.09.2026
Jonas Vansteenkiste (1984) is een beeldend kunstenaar en curator die een multidisciplinaire praktijk ontwikkelt waarin architectuur en psychologie samenvloeien. Zijn werk, variërend van installatie en sculptuur tot video, fotografie en tekening, onderzoekt hoe ruimtes functioneren als mentale constructies.
Hij studeerde aan het KASK Gent (Bachelor New Media, Master Media Art) en vervolledigde een onderzoeksjaar aan Sint-Lucas Antwerpen. Sinds 2024 is hij hoofd van de keramiekafdeling aan de Gerrit Rietveld Academy. Vansteenkiste werkt en leeft in Amsterdam en Kortrijk.
Centraal in zijn werk staat de “mentale ruimte”: een door architecturale elementen opgebouwde omgeving waarin perceptie, herinnering en emotie worden geordend. Vanuit persoonlijke ervaringen puurt hij het anekdotisch tot een onderliggende structuur uit, waardoor zijn installaties functioneren als denkruimtes waarin de toeschouwer actief wordt gepositioneerd, lichamelijk én mentaal. Architectuur en thema's van huis /thuis staan hierin centraal.
Recente tentoonstellingen omvatten o.a. “Coup de Théâtre. A Play of Clay” bij ABBY Kortrijk en “Sottobosco” in Museum Guislain (2026), evenals “Cities and Eyes” bij Fridman Gallery in New York City en “lumen” in Berlijn (2025).
Voor ARCHITECT@WORK Rotterdam werden twee werken geselecteerd die exemplarisch zijn voor het oeuvre van Jonas Vansteenkiste.
In House Cluster #1 vertrekt de kunstenaar van de herkenbare vorm van een huis, zonder daarbij een concreet huis af te beelden. De houten constructie is opgebouwd uit eenvoudige geometrische vormen en omsluit een lege ruimte. Het werk nodigt uit tot reflectie over wonen, herinneringen en de betekenis die we aan plaatsen toekennen.
Tegelijk verwijst het naar de traditie van de meesterproef: het werkstuk waarmee een ambachtsman vroeger zijn vakmanschap moest bewijzen om zich als zelfstandig meester te vestigen. Door de vorm van het huis te herhalen, te abstraheren en te vereenvoudigen, wordt de vanzelfsprekende betekenis ervan losgelaten. Daardoor ontstaat ruimte voor de kijker om eigen herinneringen, gevoelens en associaties met het werk te verbinden. Zo beweegt House Cluster #1 zich op het snijvlak van ambacht en kunst, werkelijkheid en verbeelding.
In A House Is Not a Home (Housetrap) onderzoekt Jonas Vansteenkiste de spanning tussen het ideaalbeeld van een huis en de werkelijkheid ervan. Het huis verschijnt als een plaats van veiligheid, geborgenheid en verlangen, maar wordt tegelijk voorgesteld als een val die ons gevangen kan houden in onze eigen verwachtingen en dromen over perfect wonen. De kunstenaar toont hoe het beeld van het ‘ideale huis’ cultureel wordt geconstrueerd en niet noodzakelijk samenvalt met wat een thuis werkelijk betekent.
Het werk stelt het huis voor als een dubbelzinnig symbool: een plek die bescherming en identiteit biedt, maar die ons ook kan vastzetten in maatschappelijke verwachtingen en persoonlijke verlangens. Het verwijst naar een cultureel ideaalbeeld waaraan we willen voldoen, terwijl datzelfde ideaal ons kan beperken.
Uiteindelijk laat Vansteenkiste de vraag open of we ooit volledig kunnen thuiskomen in het ideaalbeeld dat we zelf creëren.
